آگاهی‌بخشی در مورد حساسیت به نور (Photosensitivity) در بیماران مبتلا به سرطان

تیتر پیشنهادی: محافظت هوشمندانه؛ راهنمای استفاده از ضدآفتاب در دوران نقاهت و درمان

مقدمه:

بسیاری از بیماران نمی‌دانند که برخی درمان‌های سرطان، پوست را به شدت نسبت به اشعه ماوراء بنفش (UV) حساس می‌کنند. این یعنی حتی یک پیاده‌روی کوتاه در آفتاب ملایم هم می‌تواند منجر به سوختگی‌های شدید یا ایجاد لک‌های ماندگار شود. محافظت از پوست در برابر آفتاب، بخشی از پروسه درمان شماست.

۱. فوتوسنسیتیویتی (حساسیت به نور) چیست؟

بسیاری از داروهای شیمی‌درمانی باعث می‌شوند پوست شما واکنش شدیدی به آفتاب نشان دهد. این حساسیت ممکن است تا یک سال بعد از پایان درمان نیز ادامه داشته باشد. بنابراین، ضدآفتاب باید به وفادارترین همراه شما تبدیل شود.

۲. انتخاب ضدآفتاب مناسب

  • طیف گسترده (Broad-Spectrum): حتماً از محصولی استفاده کنید که هم در برابر UVA و هم UVB از پوست محافظت کند.
  • SPF 30 به بالا: حداقل محافظت مورد نیاز برای پوست‌های حساس در این دوران، SPF 30 است.
  • تمدید زمان‌بندی شده: هر ۲ ساعت یک‌بار، حتی اگر در محیط سرپوشیده هستید اما نزدیک پنجره نشسته‌اید، ضدآفتاب را تمدید کنید. (اشعه UVA از شیشه عبور می‌کند!)

۳. نقاطی که معمولاً فراموش می‌شوند

در طول درمان، پوست برخی نواحی حساس‌تر است. این مناطق را هرگز فراموش نکنید:

  • پشت گردن و گوش‌ها
  • پوست سر (اگر دچار ریزش مو شده‌اید، حتماً از کلاه و ضدآفتاب مخصوص استفاده کنید)
  • روی دست‌ها و پاها

۴. محافظت فیزیکی؛ سد دوم دفاعی

تنها به کرم ضدآفتاب اکتفا نکنید. متخصصان توصیه می‌کنند در ساعات اوج تابش (۱۰ صبح تا ۴ عصر) تا حد امکان در محیط‌های سایه بمانید و از لباس‌های آستین‌بلند، عینک آفتابی استاندارد و کلاه‌های لبه‌دار استفاده کنید.

۵. مراقبت از جای زخم و اسکار

اگر جراحی داشته‌اید، پوستِ ناحیه جای زخم (Scar) بسیار نازک و آسیب‌پذیر است. تابش آفتاب به این نواحی می‌تواند باعث تیره شدن دائمی رنگ زخم شود. همیشه روی جای زخم را با لایه‌ای ضخیم از ضدآفتاب یا لباس بپوشانید.